آزمانک (( ھاترے )) عبدالوھاب دامنی

ھُدا مُرزی ناکو فیض محمد ڈگار زھی ءِ سؤت ئے نَل ئے سَرا شینزارگ ءَ اتوں- “” مجنوں مبُو دیوان ءَ دل”” لیلی چہ تئی دستاں شُتگ”” پرچہ تو چو دیوانگ ءِ”” دیوانگ ءُ مستانگ “”……………….
وتی تَہ ءَ گُم گار اَتوں, اَناگتہ چم اُوں آزمان ءَ شُتاں, گنداں بانزے سِستَگ چو نپت بیر ءَ, چاراں کرگوشکے جَکّ بُورّیں لَنش دارانی تَہ ءَ لَگت بُوت- ھمینچُک اَت بانز ءَ ژَپّگ ءَ شہمات کُت- ھمے درگتہ دوئیں کوتاں بال کُت………………………
چم اُوں سَکّ اَتاں, گْوشئے بانز سُرپُر ءَ چےکپتگ اَت, شُتاں… اَجب: پُرشتگیں جَکّ بُورّی شاھڑے بانز ءِ سینگ ءَ چے گْوستگ بَڈّ ءَ دَر اَتکگّ, چاراں کرگوشک ھم سِکِٹّ بیتگ, بلئے: تُرس بیم ءَ دل تْرک کُتگ!………………..
ھمدا ھیالاں گیڑ کُت, سیاہ دیمگے مانشانت, نِشت اُوں… وَڑ وَڑیں سَر سَداء کریز اَتنت, مُشکے دِْرک ءَ اَت, مارے شیپ گِران, روباھے چاڑ, وَ لاگریں تولَگے چہ دِیر ءَ ھُلاّسَگ ءَ اَت, پَدِْرھَگ ءَ بود اُوں آؤرت, پاد اَتک ءُ نَل اُوں چار اِت, پَس مال اُوں کوہ دیما شور دات, ءُ ھمے سَؤت اُوں شینزار اِت, “” مجنوں مبُو دیوان ءَ دل”” لیلی چہ تئی دستاں شُتگ”” پرچہ تو چو دیوانگ ءِ”” دیوانگ ءُ مستانگ ءِ””